Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Archive for નવેમ્બર, 2010

 

“કાનાને કહો…”  નામની આજની મારી રચના ગમશે. ‘ના’ ની મજા છે એમાં. ‘ના’માં ‘હા’ હોય એ આ રચનામાં સમજાય એવી વાત છે.

 

કાનાને કહો કોઈ વાંસળી વગાડેના,

વેણુનાદ સુણી મારું કામ કોઈ થાયના(૨)કાનાને….

કાનાને કહો કાંઠે યમુનાના જાયના,

કંકર મારેતો મારી મટુકી નંદવાયના. (૨)કાનાને….

કાનાને કહો મારી ડેલીએ ડોકાયના,

ઘમ્મર વળોણું મારું તાલ ચૂકી જાયના. (૨)કાનાને….

કાનાને કહો દીધું વચન તોડી જાયના,

રાધા હો ગોપી ભલે, મને ભૂલી જાયના. (૨)કાનાને….

કાનાને કહો મને સુતી જગાડેના,

સપનામાં આવે મારા હૈયે હર્ષ માયના. (૨)કાનાને….

“સાજ” કહે સ્વામી મારો શ્યામ, બીજો હોયના,

ચરણોમાં શિર ધરું, ભવ એળે જાયના. (૨)કાનાને….

“સાજ” મેવાડા

Advertisements

Read Full Post »

મારે કરવાના બાકી ઘણા કામ

આપણે જીવનભર દુન્યવી કામોમાં રચ્યાપચ્યા રહીએ, અને ઘણીવાર આપણા અંગત સ્વજનોને વિસરી જઈએ છે. ભાન પડે ત્યારે કદાચ ઘણું માંડુ થઈ ગયું હોય છે. આવું જ પ્રભુના નામસ્મરણ અને ભજન-ભક્તિમાં પણ નથી બનતું? વળી એવું પણ નથી બનતું કે આપણે જરુર વગરની ઘણી ક્રિયાઓ ભગવાનને નામે કરતા હોઈએ છીએ? આવી જ કંઈક વાત મારી આ રચના, “મારે કરવાના બાકી ઘણા કામ”માં આલેખાઈ છે.  

મને સાદ કરી બોલાવે કાન,

મારે કરવાના બાકી ઘણા કામ.

શાને વેણુમાં લે એ મારું નામ,

મારે કરવાના બાકી ઘણા કામ.

 

ગોધનને દોહીને ગોચરમાં છોડી દઉં,

વાસીદાં વાળીને વાછડાંને બાંધી દઉં,

પછી દોડી આવું હું તારે ધામ,

મારે કરવાના બાકી ઘણા કામ.

 

સાસુને સસરાને નાવણના પાણી દઉં,

નણદલ દિયેરને વાળુ કરાવી દઉં,

થોડી ધીરજ ધરોને મારા પ્રાણ,

મારે કરવાના બાકી ઘણા કામ.

 

તુલસીના પાનની માળા બનાવી લઉં,

પૂષ્પોને પર્ણોને એમાં પરોવી લઉં,

ભાલે તિલક કરુંને આવી જાણ,

મારે કરવાના બાકી ઘણા કામ.

 

કામને મસે હુંતો સ્વામિને વિસરી,

“સાજ” કહે ભૂલભર્યું જીવન ગયું વિખરી,

મારે કરવાનાં હવે તારાં ગાન,

મારે કરવાનાં હવે તારાં ગાન.

“સાજ” મેવાડા

રાગ- યમન કલ્યાણ

કામને મસે= કામને બહાને, કામના નામે

Read Full Post »

Maha Ras

 

આભમાં ચાંદોને અજવાળી રાત,

 વૃજમાં કાનુડો રમાડે રાસ.

રાધા ને ગોપીઓને રમવાની આશ,

વૃજમાં કાનુડો રમાડે રાસ.

 

એક એક ગોપી ને એક એક કાનજી,

કાન બને ગોપી ને ગોપી બને કાનજી.

બ્રહ્માંડે ગૂંજે રુડો વેણુનો નાદ,

વૃજમાં કાનુડો રમાડે રાસ.

 

 

બ્રહ્માજી નિરખે ને મોહે મહાદેવ,

યશોગાન કરીને વંદે છે દેવદેવ.

નભમાં ગાંધર્વો કરે સુગાન,

વૃજમાં કાનુડો રમાડે રાસ.

 

રાધાને ગોપીઓ દિવ્યાનંદે રાચે,

મનહર નટવર નિરખીને નાચે,

ગાન કરી સુખપામે મુગ્ધ થઈ ‘સાજ’

વૃજમાં કાનુડો રમાડે રાસ.

ચારણી દોહા

કંગન ખણકે, ઝાંઝર ઝણકે, ચરણ થડકે, ગોપનારી;(૨)

ઉરજ ધડકે, કંચુકી તૂટે, કમર લચકે, વૃજનારી.(૨)

નટખટ નટવર, વેણુવાજે, ત્રિભંગ મૂરત, વનમાળી;(૨)

દિવ્યાનંદે, દેહભાન ભૂલે, રાસ રમે છે રાધારાણી,(૨)

રાગ-સારંગ 

“સાજ” મેવાડા

Read Full Post »