Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

183-Chhodi de-છોડીદે-ગઝલ

183-છોડીદે-ગઝલ
જાતને સંહારવાનું છોડી દે,
જીવને સંથારવાનું છોડી દે,
પગતો થંભી ગયા છે ઊંબરે,
પંથને કંડારવાનું છોડી દે.
આખરે ગંગા તટે પ્હોચી ગયો,
નાવને હંકારવાનું છોડી દે.
દ્રૌપદી તો સૂતને વરશે નહીં,
બાણને ટંકારવાનું છોડી દે.
નાસમજ છે સૂર સાથે ‘સાજ’ની,
તારને ઝંકારવાનું છોડી દે.
-‘સાજ’ મેવાડા

Advertisements

182-Jivan-Gazal-જીવન-ગઝલ

  182-જીવન-ગઝલ

જીંદગી છે શક્યતાની પાર પણ,

એ હકીકત છે સમજની બા’ર પણ.

એ જ સાચો જીંદગીનો સાર પણ,

દુઃખમાંયે સુખ છે બે ચાર પણ.

ઝૂઝવામાં વીતશે આ જીંદગી,

છે જીવનમાં ઈશનો આધાર પણ.

જીવતરતો એક એવો ખેલ છે,

હોય એમાં જીત, સાથે હાર પણ.

અંતકાળે થઇ જશે એનું મિલન,

ધૂળ ભેગી રાખ, લાગે વાર પણ.

‘સાજ’ સાજીંદા વગર ગાતો નથી,

રાગિણી છે કંઠમાં દમદાર પણ.

-‘સાજ’ મેવાડા

  Venunad.wordpress.com

181-Safar Noti-સફર નોતી-(ગઝલ)

એમના પ્રેમમાં કસર નોતી,

હાથમાં હાથની સફર નોતી.

જોઇ લીધું ડરી ડરી જ્યારે,

કોઇની એ તરફ નજર નોતી.

હા, કહીં એ ફરી ગયા પાછા,

એમને ઊંઘ રાતભર નોતી.

એ સમય સાચવી નથી શકતાં,

ને કહે, એમને ખબર નોતી.

બોલવાથી કરે અરથ ભળતો,

મૌનમાં પણ કશી અસર નોતી.

સ્વાર્થ પણ સ્હેજ તો હશે એને,

લાગણી દુશ્મની વગર નોતી.

જાય તો જાય કેમ એ ઘરમાં?,

સાજનીજ્યાં કદી કદર નોતી.

-‘સાજમેવાડા

 

 

 

 

180 – लोग-गझल

180 – लोग-गझल

अफवाऐं फैलाया करते है लोग,

सचकोभी उलझाया करते है लोग .

जब खूदाभी ना सुने उनकी बात,

राझ-ए-दिल छूपाया करते है लोग.

जिनेका मकसद कोई ना जाने,

जितेजी मरजाया करते है लोग.

मयखाने जाकर क्या मय पिते है?,

आंसुं पिने जाया करते है लोग.

अबतक खूदकोभी ना समजा है ‘साज’,

जाने क्या समजाया करते है लोग.

   -‘साज’ मेवाडा

179-જંતર બને-(ગઝલ)

179-જંતર બને-(ગઝલ)

લાગણીમાં બોજ આ ભણતર બને,

એજ બુધ્ધિ દિલનું જો કળતર બને.

ના રહે એનો ભરોસો કોઇને,

હોય અંગત તે છતાં નડતર બને.

જિંદગી જીવી જવાનું મોંજથી,

ખેતરો ખેડ્યા વિના પડતર બને.

સત્ય આખર જૂઠથી જીતી જશે.

એ સનાતન સંત નો ઉત્તર બને.

એ જ છે કરતાર તોયે શું કરે?

એક ખંજર એકતો બખ્તર બને.

ઓ હ્રદય કચડાઇજા આનંદથી,

ફૂલ પીસાયા પછી અત્તર બને.

રાગ ભૈરવ છેડતોના ‘સાજ’ તું,

પ્રેમનું તારું કદી જંતર બને.

  ‘સાજ’ મેવાડા

 

178 – પંચાત કરે છે – ગઝલ

178 – પંચાત કરે છે – ગઝલ

બે ધારે આઘાત કરે છે,

મોઘમ મોઘમ વાત કરે છે.

સમજે છે એ સૌને મૂરખ,

પોતાને પણ મ્હાત કરે છે.

અન્યોને એ નીચા માની,

કાયમ ઊંચી જાત કરે છે.

વેરણ એની ઊંઘ બને તો,

ઝળહળ આખી રાત કરે છે.                  

શાયર નામે ‘સાજ’ તમારો,

કોની આ પંચાત કરે છે?

  ‘સાજ’ મેવાડા

 

 

 

 

177- ચરણે ઢળવું (ગઝલ)

   177- ચરણે ઢળવું (ગઝલ)

વૃક્ષ તનેતો દર મોસમમાં ફાવે ફળવું,

કેમ હશે આ માનવને કાયમનું બળવું.

દ્વાર ઉઘાડી વારે વારે શોધું છું પણ,

કેમ કરી તું ના આવેતો પાછા વળવું?

એક અજાણ્યો રસ્તા ઉપર ચાલ્યો આવે,

પૂછ જરા, એ શાને આવ્યો, કોને મળવું?

હુંય અચાનક કરમાવાનો સંધ્યા ટાણે,

સુર્યમુખીની સાખે તારા ચરણે ઢળવું.

આવ કદીતો દર્શન દેવા મારા સાજન,

‘સાજ’ તણી રાગિણી થઇને ગમશે ભળવું.

-‘સાજ’ મેવાડા