Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

180 – लोग-गझल

180 – लोग-गझल

अफवाऐं फैलाया करते है लोग,

सचकोभी उलझाया करते है लोग .

जब खूदाभी ना सुने उनकी बात,

राझ-ए-दिल छूपाया करते है लोग.

जिनेका मकसद कोई ना जाने,

जितेजी मरजाया करते है लोग.

मयखाने जाकर क्या मय पिते है?,

आंसुं पिने जाया करते है लोग.

अबतक खूदकोभी ना समजा है ‘साज’,

जाने क्या समजाया करते है लोग.

   -‘साज’ मेवाडा

179-જંતર બને-(ગઝલ)

179-જંતર બને-(ગઝલ)

લાગણીમાં બોજ આ ભણતર બને,

એજ બુધ્ધિ દિલનું જો કળતર બને.

ના રહે એનો ભરોસો કોઇને,

હોય અંગત તે છતાં નડતર બને.

જિંદગી જીવી જવાનું મોંજથી,

ખેતરો ખેડ્યા વિના પડતર બને.

સત્ય આખર જૂઠથી જીતી જશે.

એ સનાતન સંત નો ઉત્તર બને.

એ જ છે કરતાર તોયે શું કરે?

એક ખંજર એકતો બખ્તર બને.

ઓ હ્રદય કચડાઇજા આનંદથી,

ફૂલ પીસાયા પછી અત્તર બને.

રાગ ભૈરવ છેડતોના ‘સાજ’ તું,

પ્રેમનું તારું કદી જંતર બને.

  ‘સાજ’ મેવાડા

 

178 – પંચાત કરે છે – ગઝલ

178 – પંચાત કરે છે – ગઝલ

બે ધારે આઘાત કરે છે,

મોઘમ મોઘમ વાત કરે છે.

સમજે છે એ સૌને મૂરખ,

પોતાને પણ મ્હાત કરે છે.

અન્યોને એ નીચા માની,

કાયમ ઊંચી જાત કરે છે.

વેરણ એની ઊંઘ બને તો,

ઝળહળ આખી રાત કરે છે.                  

શાયર નામે ‘સાજ’ તમારો,

કોની આ પંચાત કરે છે?

  ‘સાજ’ મેવાડા

 

 

 

 

177- ચરણે ઢળવું (ગઝલ)

   177- ચરણે ઢળવું (ગઝલ)

વૃક્ષ તનેતો દર મોસમમાં ફાવે ફળવું,

કેમ હશે આ માનવને કાયમનું બળવું.

દ્વાર ઉઘાડી વારે વારે શોધું છું પણ,

કેમ કરી તું ના આવેતો પાછા વળવું?

એક અજાણ્યો રસ્તા ઉપર ચાલ્યો આવે,

પૂછ જરા, એ શાને આવ્યો, કોને મળવું?

હુંય અચાનક કરમાવાનો સંધ્યા ટાણે,

સુર્યમુખીની સાખે તારા ચરણે ઢળવું.

આવ કદીતો દર્શન દેવા મારા સાજન,

‘સાજ’ તણી રાગિણી થઇને ગમશે ભળવું.

-‘સાજ’ મેવાડા

     176-ચાલવાનું રાખજેગઝલ

દૂર છે મંઝિલ ઘણી, પણ ચાલવાનું રાખજે,

ચૂભશે પગમાં કણી, પણ ચાલવાનું રાખજે.

હો પ્રલોભન દર વળાંકે રાહમાં તારી ભલે,

જોઇલે એના ભણી, પણ ચાલવાનું રાખજે.

એક છે મંઝિલ બધાની એમ એ તારીય છે,

દુઃખને અંતિમ ગણી, પણ ચાલવાનું રાખજે.

કેટલા વાડા મળે ને કેટલી છે આડશો,

તોડ, જે ભીંતો ચણી, પણ ચાલવાનું રાખજે.

સાજતારા સૂરમાં છેડ્યા કરે એવી ગઝલ,

લે દરદ સઘળાં હણી, પણ ચાલવાનું રાખજે.

-‘સાજમેવાડા

175 – બની શકે – ગઝલ

    175 – બની શકે – ગઝલ

બની શકે સવાર ના પડે પછી,

નિશા કદી સૂરજથી બાખડે પછી.

બહાર હોય ઘોર અંધકાર પણ,

ઉજાસ ગેબનો અસલ જડે પછી.

દરદ ઘણા હશે છતાં જીવી ગયો,

જવાબ પણ ધરાર સાંપડે પછી

ગણી ગણી બધાં કરમ કરો તમે,

ભલે લખે હિસાબ ચોપડે પછી.

દરેક ‘સાજ’ના મિત્રો બની જશે,

હરિફનીય પીઠ થાબડે પછી.

-‘સાજ’ મેવાડા

 

174-બની ગયો-ગઝલ

       મૂક્તક

શિલ્પી નજરને ટાંકણે મૂરત બની ગયો,

પથરો હતો જે આખરે ઈશ્વર બની ગયો.

એવી મળી તારી કૃપા જીવનમાં હે પ્રભુ,

કૂબ્જા સમો જે હતો, સુંદર બની ગયો.

       *********************

         174-બની ગયો-ગઝલ

ગીતા કહીં, જીવન તણો ઉત્તર બની ગયો,

અવતાર ધારી કૃષ્ણ પણ નશ્વર બની ગયો.

હાથી સમા મળતા રહ્યા દુશ્મન થઇ ઘણા,

અંકૂશ ધારીને હાથમાં ગજધર બની ગયો.

હો પૂતના, કુબ્જા, ભલે હો પારધી જરા,

કૃપા કરી ઉગારવા તત્પર બની ગયો.

રાધા પછી મીરાં બની સમજી ગયો હતો,

એ કૃષ્ણ સાથે પ્રેમ પણ અક્ષર બની ગયો.

ચરણે પડી એનું શરણ પામી ગયા પછી,

અંતે મિલનનો ‘સાજ’નો અવસર બની ગયો.

-‘સાજ’ મેવાડા