Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Posts Tagged ‘નાવ’

183-છોડીદે-ગઝલ
જાતને સંહારવાનું છોડી દે,
જીવને સંથારવાનું છોડી દે,
પગતો થંભી ગયા છે ઊંબરે,
પંથને કંડારવાનું છોડી દે.
આખરે ગંગા તટે પ્હોચી ગયો,
નાવને હંકારવાનું છોડી દે.
દ્રૌપદી તો સૂતને વરશે નહીં,
બાણને ટંકારવાનું છોડી દે.
નાસમજ છે સૂર સાથે ‘સાજ’ની,
તારને ઝંકારવાનું છોડી દે.
-‘સાજ’ મેવાડા

Advertisements

Read Full Post »

     137 – ગઝલતૈયાર છું

જાત પર રાખી ભરોસો, જીતવા તૈયાર છું,

પાનખર નું વૃક્ષ છું પણ ફોરવા તૈયાર છું.

દુઃખ દુનિયાના કહો કે નર્કના, સરખા હશે,

બાથ ભીડી મોતને પડકારવા તૈયાર છું.

છે ખબર આંધી તણી, તોયે સફર છોડું નહીં,

નાવ છોડી એ વમળમાં ખેલવા તૈયાર છું.

દૂર રહીને મોકલે છે, આંસુંઓ કેવાં મને,

તું મને ભૂલી શકે તો, ભૂલવા તૈયાર છું.

કૃષ્ણ આવે ના ફરી, પણ હું કદી આવી શકું,

વ્રજ ને ગોકુળમાં હું જન્મવા તૈયાર છું.

છો નિરાકારી અગોચર! કોઇ ના દેખે તને,

બંધ આંખે તારી મૂરત સર્જવા તૈયાર છું.

‘સાજ’ નામે દાસ તારો, ઓળખી લે જે મને,

ચાંદ તારા લઇ તને હું પોંખવા તૈયાર છું.

–     સાજમેવાડા

137-Taiyaar Chhoo-Gazal

Read Full Post »

મિત્રો, આજની નવી ગઝલ માણવી જરુર ગમશે તમને!

 

110-Gazal-ગઝલતી કરે

કોણ આ દરિયા મહીં ભરતી કરે?

લાંગરેલી નાવ ડગમગતી કરે?

મેઘને હું દૂત મારો ના કરું,

માર્ગમાં જો વિજળી જપ્તી કરે!

વાદળોયે મનભરી વરસી પડે,

વૃક્ષ સાથે વાયરો મસ્તી કરે.

અંગ મારાં કોણ છેદી જાય છે,

આર્તનાદે ગર્જના ધરતી કરે.

થાય જો તારી કૃપા મા શારદા,

લેખિની આ સાજની લખતી કરે!

  • સાજમેવાડા
  • વજન – ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગા.

Read Full Post »