Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Posts Tagged ‘શાયર’

aWarning : કોઈએ બંધ બેસતી પાઘડી પહેરવી નહીં. આ ‘હઝલ’ મારી છે.

209 – Aa Manasne shu kahevanu-આ માણસનેશું કહેવાનું-ગઝલ

વાતે વાતે બણગાં ફૂંકે, આ માણસને શું કહેવાનું?

માન મળેના તો એ રૂઠે, આ માણસને શું કહેવાનું?

રોજ સવારે નાસ્તામાં એ, ગોટા ફાફડા મરચાં માગે,

રાતે જાગે દિવસે ઊંઘે, આ માણસને શું કહેવાનું?

આડો ચાલે રસ્તા વચ્ચે, લે અડફેટે વાહન એને,

ગાળ દઇને કપડાં લૂં છે, આ માણસને શું કહેવાનું?

સ્વચ્છતાના એ નારા બોલે, ને રેલીમાં આગળ ચાલે,

દાદરના ખૂણામાં થૂંકે, આ માણસને શું કહેવાનું?

માઈક મળે તો એ ના છોડે, ઘાંટા પાડીને બોલે,

શાયર થઇ ઉખાણા પૂછે, આ માણસને શું કહેવાનું?

સ્વતંત્રતા ઘોળીને પીવે, ભારત માતા આંસું સારે,

લોન લઇ બેંકોને લૂંટે, આ માણસને શું કહેવાનું?

દુનિયાભરમાં નામ થયું છે, ‘સાજ’ તને આ ના દેખાયું?

તારી પાછળ લોકો પૂછે, આ માણસને શું કહેવાનું?

-‘સાજ’ મેવાડા   

 

Advertisements

Read Full Post »

178 – પંચાત કરે છે – ગઝલ

બે ધારે આઘાત કરે છે,

મોઘમ મોઘમ વાત કરે છે.

સમજે છે એ સૌને મૂરખ,

પોતાને પણ મ્હાત કરે છે.

અન્યોને એ નીચા માની,

કાયમ ઊંચી જાત કરે છે.

વેરણ એની ઊંઘ બને તો,

ઝળહળ આખી રાત કરે છે.                  

શાયર નામે ‘સાજ’ તમારો,

કોની આ પંચાત કરે છે?

  ‘સાજ’ મેવાડા

 

 

 

 

Read Full Post »

147 –્યાસી મળેગઝલ

ઝંખના ચાતક સમી પ્યાસી મળે,

એમ તારી આંખ ઉદાસી મળે !

જિંદગીની રીત જાણીલો પછી,

દુઃખ હો કે સુખ આભાસી મળે.

આંસુંઓ લૂંછી શકે જે કોઇના,

એમને, ના કોઇ શાબાસી મળે.

લો બની બેઠા ઘણા બાવા અહીં,

બધામાં કોક સન્યાસી મળે.

શોધવાથી ના જડે ઇશ્વર તને,

પ્રભુની જાત આકાશી મળે.

મોતથી ઘભરાઉં એવો હું નથી,

મંથરા જેવી ભલે દાસી મળે.

ગઝલના અર્થ સુધી પોંચવા,

સાજને શાયર કો દૂભાષી મળે.

     -‘સાજમેવાડા

147-Pyaasi male-Gazal-Saaj Mevada

Read Full Post »

 133-Lakho-Gazal-Saaj Mevada-P

આંખોનો ઈતિહાસ લખો,

આંસું શું છે, ખાસ લખો.

સંવેદન ભરપૂર હશે,

શાયર માટે પ્રાસ લખો.

દુનિયામાં અંધેર બધે,

તરસે છે ઉજાસ લખો.

ઊંચો લાગે તાડ સમો,

જીવનમાં નાપાસ લખો.

આ માણસ નેતા જ હશે!

બોલ્યા કરશે, ત્રાસ લખો.

આ રણમાં ફરહાદ મળે?

શીરીનો નિશ્વાસ લખો.

વાતે વાતે ‘સાજ’ હસે,

કોનો છે આભાષ લખો.

  • ‘સાજ’ મેવાડા

Read Full Post »

26 June 2015 (126) આથમી જાય છે – (ગઝલ)

સુર્ય ઊગી આથમી પણ જાય છે,

ચાંદ તારા એપછી પરખાય છે.

આબરૂ ઊંચી હતી તારી ભલે,

એક કીધી ભૂલ ત્યાં ચર્ચાય છે.

રોપશોના તૂલસી ઘર આંગણે,

સિંચનારા જ્યાં નથી કરમાય છે.

હોય જ્ઞાની તે કદી બોલે નહીં,

છે અધુરો તે ઘડો છલકાય છે.

લોક તમને સહેજમાં ભૂલી જશે,

વ્હેલું મોંડુ હવે સમજાય છે.

હસ્તરેખા ના કદી વંચાવશો,

બંધ મૂઠી લાખની સચવાય છે.

નસ્લ જાણીને ગઝલ કેતો હશે,

સાજ‘! શાયર બધે વખણાય છે.

-‘સાજમેવાડા

126-Aathmi Jay Chhe-Gazal-Saaj Mevada

Read Full Post »