Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Posts Tagged ‘સમય’

191-Jivi Javu-Gazal-જીવી જવું-ગઝલ

શ્વાસ ચાલે ત્યાં સુધી જીવી જવું,

પીંજરેથી તે પછી ઊડી જવું.

જિંદગીનો અર્થ સીધો જાણવા,

જો, કળીને ફૂલ થઇ ફોરી જવું.

જે સમયને સ્થળથી સાપેક્ષ છે,

સત્યને સંજોગથી સમજી જવું.

દે ભલે મિષ્ટાન કળવો લીમડો,

છે ફકીરી કામ ઘોળી પી જવું.

આગ ચાંપે, ઘા કરે તલવારનો.

રામ રાખે મોતને આંબી જવું.

દૂશ્મનીતો કોઈથી કરવી નથી,

જ્યાં મળે પ્રેમ ત્યાં ચાલી જવું.

આવ સર્જનહાર રોકીલે મને,

‘સાજ’નું બેસૂર થઇ ટૂટી જવું.

-‘સાજ’ મેવાડા

Advertisements

Read Full Post »

181-Safar Noti-સફર નોતી-(ગઝલ)

એમના પ્રેમમાં કસર નોતી,

હાથમાં હાથની સફર નોતી.

જોઇ લીધું ડરી ડરી જ્યારે,

કોઇની એ તરફ નજર નોતી.

હા, કહીં એ ફરી ગયા પાછા,

એમને ઊંઘ રાતભર નોતી.

એ સમય સાચવી નથી શકતાં,

ને કહે, એમને ખબર નોતી.

બોલવાથી કરે અરથ ભળતો,

મૌનમાં પણ કશી અસર નોતી.

સ્વાર્થ પણ સ્હેજ તો હશે એને,

લાગણી દુશ્મની વગર નોતી.

જાય તો જાય કેમ એ ઘરમાં?,

સાજનીજ્યાં કદી કદર નોતી.

-‘સાજમેવાડા

 

 

 

 

Read Full Post »

145 – વાંચું છુંગઝલ

ઈશાની વીજનો અણસાર વાંચું છું,

થશે વરસાદ મુશળધાર વાંચું છું.

વિસામો આપનારા હોય પણ અંતે,

કરે હિસાબ ભારોભાર વાંચું છું.

જિવન સાટે મળે એ કામ ના આવે,

સમય ચૂક્યો રડે ચોધાર વાંચું છું.                              

ભલે આવો, અમારા છો, અને રેશો,

હશે ઘરનાય ખૂલ્લા દ્વાર વાંચું છું.

બનો બેસૂર તો આ ગીત ના ગાશો,

સમારોસાજતૂટ્યો તાર, વાંચું છું.

    -‘સાજમેવાડા

145-Vanchu ChU-Gazal-Saaj Mevada

Read Full Post »

01AugSun2011SaajAt MahendrabhaIPlace 044 (2)

મિત્રો, આજે ખૂબજ જાણીતા ગઝલના છંદમાં એક નઝમ પ્રસ્તુત કરું છું. આપને ગમશે અને ગાવાની ઈચ્છા થાય તો તે પણ સારી રીતે થઈ શકશે, કારણ કે ઘણા ફિલ્મી ગીતો અને ગઝલો આ છંદમાં જાણીતી છે.

116 – ..આવેછે (નઝમ)

તમારા પ્રેમનો અણસાર વારંવાર આવે છે,

ઝરણ થઇને હ્રદયથી એ નયનને દ્વાર આવે છે.

મિલનની વાત જીવનમાં અધુરી છે, અને રહેશે,

તમારા મહેલનો રસ્તો ઘણો દુશ્વાર આવે છે.

તમે આવો કદી મળવા અમારા કોઇ સપનામાં, 

તમારી યાદના વંટોળ પારાવાર આવે છે.

તમે આતમ તણા ભેરુ, ભલેના જન્મના સાથી,

ગઝલના શૅર થઇને નામ અધ્યાહાર આવે છે.

તમારા ગીતને ગાવા, અમેતો સાજથઇ બેઠા,

વગાડો તાલને સરગમ, જુઓ દિલદાર આવે છે.

-‘સાજમેવાડા, વજન – લગાગાગા x

Read Full Post »

મારા ઘણા મિત્રોને લાગતું હશે કે, ‘સાજ’ ભજન લખવાનું છોડીને ગઝલ પ્રત્યે કેમ વળી ગયો?

મારો જવાબ એ છે કે, કવિ, (હજી, ના કહો તો ચાલશે) જે પ્રત્યક્ષ કે પરોક્ષ રીતે જોતો, અનુંભવતો હોય એજ લખે છે. આની લાંબી ચર્ચા કરતો નથી, પણ કોઈપણ સાહિત્યકાર, પછી તે કવિ હોય કે નવલકથાકાર, સાંપ્રત સમયના બનાવો, અંગત અનુંભવોને પોતાની સમજ, ઘડતર અને ભણતર પ્રમાણે વર્ણવી લખતો હોય છે. આ એક સત્ય છે, જે મારા પ્રતિષ્ઠિત ને નિવડેલા કવિ અને લેખક મિત્રો પણ સ્વિકારશે, એમાં બે મત નથી.

તો ચાલો આજે એક નવા અનુંભવની ગઝલ આપના પ્રતિભાવો માટે સાદર રજું કરું છું.

ખાસ નોંધ – બે દિવસ પહેલાં મારા એક અંગત મિત્રના માતાજી દેવલોક સિધાવ્યા, એમની અંતિમ ક્રિયા માટે  હું ૨-૩ કલાક સ્મશાનમાં રોકાયો હતો, એ દરમ્યાન મેં જે અનુંભવ્યું અને જે વિચારો આવ્યા એના પર આ ગઝલ રચાઈ છે. 

—જવાદેજો.

હૃદયના સૌ સંબંધોને જવા દેજો,

પછી ધીરે જનાજાને જવાદેજો.

સભામાંથી ભલે ચાલ્યો જવાનો છે,

સવેળા પાછલા દ્વારે જવા દેજો.

કપાયા જંગલોમાં, એક વૃક્ષ જે-,

સિંચેલું છે, વસંતે ફોરવા દેજો.

ઘણા કીધા, કરેલા કેસ જે ખોટા,

લખી, ‘નિર્દોષ છે’, છોડી જવા દેજો.

કદી એની જડે જો કોઈ નિશાની,

ડૂબાડી ‘સાજ’ ગંગામાં જવા દેજો.

-‘સાજ’ મેવાડા

Read Full Post »